Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

En Galicitas, o Wikiquote en galego.
(Redirixido desde "Castelao")
Castelao, Montevideo, 1940.jpg

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao (1886-1950), político, debuxante e escritor galego. Referente indiscutible do pensamento galeguista e nacionalista.


Auténticas[editar]

  • Denantes mortos que escravos.
    • No escudo de Galiza deseñado por Castelao, 1936?

Álbum Nós (1931)[editar]

  • Non lle poñades chatas â obra namentras non se remata. O que pense que vai mal que traballe n’ela; hay sitio para todos. --
  • Dou seu fillo para Cuba e o seu neto para Melilla; mais agora non ten cartos para pagal-os trabucos. Quedará sen chouza. --
  • ¡Que San Roquiño nos liberte de médicos, abogados e boticarios! --
  • As sardiñas volverían se os Gobernos quixesen. --
  • ¡Un padrenuestriño para que Deus nos liberte da xusticia! --
  • O que sinto eu é que algún que maltratou a miña nai morra denantes de que eu chegue a home. --
  • Eu bebo para afogal-as penas; mais as condanadas aboyan. --
  • En Galiza non se pide nada. Emígrase. --
  • Para tocal-a gaita compren máis folgos que para tocal-a guitarra. --
  • — ¿E qué tal os rapaces?

—Téñoche un tan listo que ten quince anos e xa non crê en Deus. --

  • Non é leite o que mama o rapaz; é sangue. --

Atila en Galiza[editar]

  • Moitas veces os mártires crean mundos que os herois nin transiquera son capaces de concebir. E na miña Terra complirase a vontade dos mártires. --

Sempre en Galiza[editar]

  • Propóñome demostrar que Galiza é unha unidade nacional perfecta, e que, polo tanto, ten dereito a dispor dos seus destinos.
  • Os elementos de dereita soio conciben unha patria artificial, posta ao servicio do seus interese.
  • A nosa vaca ten o pesebre en Galiza e os tetos en Madrid. E o que non lle dá de comer a unha vaca non ten dereito a muxila.
  • A cidade cree que fóra dela non hai máis que paisaxe, patacas, e leite...; ignoran que tamén existe unha cultura nobre, antiquísima e insobornable.
  • A vergonza é pior que a fame.
  • O verdadeiro heroísmo consiste en trocar os anceios en realidades, as ideias en feitos.
  • ¿Con que dereito se nos obriga a deprendermos a lingua de Castela e non se obriga aos casteláns a deprenderen a nosa?
  • Concebimos a Hespaña como un soio estado, constituído polo libre consentimento de catro pobos: Castela, Cataluña, Euzcadi e Galiza.
  • E somentes preservando as nosas enerxías autóctonas, a nosa capacidade creadora, é como poderemos contribuír á civilización universal incorporando a ela as nosas creacións inéditas.
  • O galego é a forma máis antiga das linguas neolatinas de Hespaña e a primeira que alcanzou un pleno desenrolo literario.
  • A dominación de Galiza endexamais será efectiva entrementras fale un idioma diferente do castelán.
  • Castela non ten máis de tres séculos de antigüedade sobor das nacións de América.
  • A nosa galeguidade provén da forteza do espírito, e aínda que carecemos de vontade ofensiva somos inexpugnables na resistencia.
  • Chegan a decir que o problema galego igual que o vasco e catalán, depende da solución que acorde a maioría dos hespañoes... ¡Estábamos aviados!
  • O pobo é somentes soberán o día das eleccións.
  • O idioma imposto non logrou matar o seu idioma natural; pero logrou degradalo.
  • Os ingleses aldraxan aos escoceses; os franceses aos bretóns; os casteláns aos galegos. E todos eses aldraxes non son máis que un recoñecemento tácito do "carácter nacional"
  • Porque as vacas e os bois merecen máis amor que os touros bravos.
  • Nós queremos ser hespañoes, pero a condición de que este nome non nos obrigue a sermos casteláns.
  • A loita nobre e leal das ideias é o que asegura o progreso.
  • Pero dentro de Portugal quedounos a mitade da nosa terra, do noso espírito, da nosa lingua, da nosa cultura, da nosa vida, do noso ser nacional.
  • A vaca é o símbolo da paz.
  • Unha lingua é máis que unha obra de arte; é matriz inagotable de obras de arte.
  • Non hai máis solución que o federalismo para chegar á paz do mundo.
  • Se a cultura é o mellor froito da nación, será preciso recoñecer que non hai vida nacional única onde existan diversas culturas.
  • Non: o internacionalismo eficaz non deserta das patrias, senón que as transforma en órgaos dunha nova humanidade.
  • Galiza foi un Reino independente até o século XV e despois gozou das ventaxas do réxime autónomo até ben entrado o século XIX.
  • Galiza soio merecerá respeto cando abandoemos a nosa mansedume, despois de saber o que fomos, o que deixamos de ser e o que seríamos con vida independente.
  • Somos tan galegos hoxe como éramos no século XV, antes de sermos asoballados polos "Reis Católicos".
  • A nosa "lingua rústica" vive porque aínda temos moito que decir nela.
  • Se aínda somos galegos é por obra e gracia do idioma.
  • Galiza deixará de loitar pola liberdade cando a conquira.
  • Val máis unha Terra con albres nos montes que un Estado con ouro nos Bancos.
  • Porque a verdadeira tradición non emana do pasado, nin está no presente, nin se alvisca no porvir; non é serva do tempo. A tradición é a alma eterna de Galiza, que vive no instinto popular e nas entrañas graníticas do noso chan. A tradición non é a historia. A tradición é a eternidade.
  • Hespaña, cuio nome tivemos que humedecer cunha letra de máis para facelo respeitable aos nosos ollos, pois do seu goberno sóio se nos ocurre decir que é máis odioso por hipócrita que por tiránico. Sacámolle á verba España todo canto ten de prosapia castelán (abonda engadirlle unha H para derivala de Hispania) e con ela abranguemos a Península enteira, facéndoa sinónima de Iberia.
  • Para nós, os galegos, afeitos a percorrermos o mundo e a convivir con tódalas razas, o nacionalismo racista é un delito e tamén un pecado.
  • Se eu agora tivera nas mans a posibilidade de independizar a Galiza non dubidaría en aceptar esa posibilidade para salvar a miña Terra do terrorismo falanxista e para decirlles a tódolos hespañoes desterrados: "Vinde a este anaco de terra hispana para vivirdes en liberdade".

Adro[editar]

  • O home que dubida e teme no intre de realizar o ideal que predicou e non ten coraxe para manterse no seu posto de perigo, ou é un farsante ou é un coitadiño.
  • Os bos galegos somos expatriados anque vivamos en Galiza.
  • Quéirase ou non, tódolos galegos sentiremos este anceio grande e ledicioso de asistir ao rexurdimento dunha Patria que parecía morto.
  • Sendo galego non debo de ser máis que galeguista.
  • Sendo galeguistas podemos esquecer xenerosamente o que pasou; pero a condición que non volva a pasar.

Atribuídas[editar]

  • Mexan por nós e temos que dicir que chove.
  • Estudei Medicina por respeto ó meu pai, pero non a exercín por respeto á humanidade.
  • Un neno a outro. -¿E que comeran os ricos?. -Sucre, supoño.
  • Voltarei cando Galiza sexa ceibe.
Wikipedia
Vexa o artigo da Galipedia acerca de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao