Fernando Pessoa

De Wikiquote
Saltar a: navegación, procurar
Fernando Pessoa
Fernando Pessoa
Véxase tamén...
Wikipedia-logo-v2.svg Artigo na Galipedia
Commons-logo.svg Multimedia en Wikimedia Commons
Wikisource-logo.svg Obras en Galifontes

Fernando António Nogueira Pessoa (1888-1935, Lisboa) foi un poeta e escritor portugués.


  • A beleza dun corpo nu só a senten as razas vestidas.
  • Amo como ama o amor. Non coñezo outra razón para amar que amarte. ¿Que queres que che diga ademais de que te amo, se o que quero dicirte é que te amo?
  • Na vida de hoxe, o mundo só pertence aos estúpidos, aos insensíbeis e aos axitados. O dereito a vivir e a triunfar conquistase hoxe case polos mesmos procesos polos que se conquista o internamento nun manicomio: a incapacidade de pensar, a amoral e a hiperexcitación.
  • Nunca amamos a ninguén: amamos, só, a idea que temos de alguén. O que amamos é un concepto noso, é dicir, a nós mesmos.
  • Amamos sempre no que temos, o que non temos cando amamos. (Fonte:La Otra)
  • Todo vale a pena se a alma non é pequena.
  • Entre min e a vida hai un vidro tenue. Por máis nitidamente que eu vexa e comprenda a vida, eu non lle podo tocar.
  • O valor das cousas non está no tempo que elas duran, senón na intensidade con que acontecen. Por iso existen momentos inesquecíbeis, cousas inexplicables e persoas incomparables.
  • Unha nación, en calquera período, é tres cousas: a primeira é unha relación co pasado, a segunda unha relación co presente, nacional e estranxeiro, a terceira, unha dirección para o futuro.
  • Cumpriuse o Mar, e o Imperio se desfixo. / Señor, falta cumprirse Portugal!
-Poema O Infante, versos 11 e 12
  • Deus quere, o home soña, a obra nace.
-Poema O Infante, verso 1
  • Ó mar salgado, quanto do teu sal / Son Lágrimas de Portugal"
-Poesia "Mar Portuguez" Verso 1